|
دل نوشته های پرنده مهاجر |
|||
|
هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت تا آشنای عشق شدم ز اهل رحمتم تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است همواره مرا کوی خرابات مقام است گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی اندر طلب دوست همی بشتابم عمرم به کران رسید و من در خوابم گیرم که وصال دوست در خواهم یافت این عمر گذشته را کجا در یابم شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد دعا کن بعد ديدار تو باشد وقت پايانم گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
درباره وبلاگ این پرنده مهاجر همیشه عاشق پرواز حالا با بالی شکسته میخونه چه غمگین آواز توی یک هجرت جمعی دست بیرحمه صیاد اونو از جفتش جدا کرد با تنهایی آشنا کرد نجوای دو جفت عاشق روی شاخه های تنها شعری عاشقانه بود صدای قشنگ بالش تو فضای بی کرانه بهترین ترانه بود حالا تنها حالا خسته با دلی از غم شکسته بی صدا تر از همیشه با خودش تنها نشسته با صدای غم گرفتش شعر تنهایی میخونه سوز غمگین صداشو اونی که تنهاست میدونه ************* از اینکه به کلبه درویشی من اومدین بسیار خوشحالم. من نیما متولد 1366هستم موضوعات  نامه يكي از جوانان عسلويه به رئيس جمهوربهار نو
ستارهای فراموش نشدنی
احساس
شیر باش.
دکلمه
بهترین راه ها برای فرار از بد بوی بدن
پشیمان باش
آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان
|
|||
 |
