چندی پیش با تاریخچه ضبط موسیقی در پیچ گوشتی آشنا شدید. در اوایل ۱۸۸۰ ضبط صدا کاری جدید محسوب می‌شد. در آن زمان این عمل آنقدر جدید محسوب می‌شد که، گراهام بل و همکارانش هنوز روی کشف بهترین روش برای انجام این کار آزمایش می‌کردند.

در موزه‌ی اسمیت سونیان بعضی از این لوح‌ها که برای ضبط صوت در آن زمان مورد استفاده قرار گرفته بود، وجود دارد.

دانشمندان توسط اسکنرهای نوری سه بعدی توانستند برای اولین بار، صداهای موجود در این لوح ها را بیرون کشیده و پخش کنند.

آزمایشگاه Volta در سال ۱۸۸۰ توسط بل، برادر و پسر عمویش تاسیس شده بود. تامی ادیسون در سال ۱۸۷۷ گرامافونش را که دارای کیفیت خوبی نبود اختراع کرد. گروه بل سعی داشتند شیوه‌ای بهتر برای ضبط صوت کشف کنند که این سعی و خطا‌ها تا سال ۱۸۸۶ به طول انجامید. در این ۶ سال آن‌ها سعی و خطایشان را روی موادی مثل لاستیک، موم، فویل‌های باریک، نوار‌هایی از جنس فلز برنج و حتی دیسک‌های شیشه‌ای با استفاده از اشعه‌ی نوری آزمایش کردند.

حال دانشمندان سعی کردند صداهای ذخیره شده روی این دیسک‌ها که به صورت سعی و خطا ضبط شده بود را آشکار کنند. سعی برای پخش این صداهای ضبط شده با روش‌های فیزیکی باعث آسیب رسیدن به این لوح‌ها می‌شود. بنابراین دانشمندان با ابزار‌های پیشرفته‌ای که تاکنون در دسترس نبود، توانستند این صداها را آشکار کنند. برای انجام چنین کاری، دانشمندان روی این دیسک‌ها هیچ کار فیزیکی انجام ندادند و به جای آن، این دیسک‌ها توسط سنسور‌های نوری با رزولوشن بالا اسکن شدند و همانند گرامافون توسط یک نرم افزار کامپیوتری، یک سوزن مجازی روی این دیسک‌های مجازی بدست آمده توسط سنسورها، قرار داده شد و صداهای ذخیره شده در این دیسک‌ها را آشکار کرد.

در زیر چند لینک از این صداهای آشکار شده آورده شده است.